We zijn met meer dan we denken

Bijna niemand vertelt graag over zijn fobie of irrationele angst. Logisch, want er is veel onbegrip voor, maar ook erg jammer omdat áls je er eenmaal over begint te praten je merkt dat er veel meer mensen zijn die je probleem delen.

Ongeveer 30% van de mensen krijgt te maken met een anststoornis in meerdere of mindere mate. Soms is dat een sporadische aanval van paniek of hyperventilatie, maar zeker de helft van al deze mensen is ernstige beperkt in het dagelijks leven door zijn of haar irrationele angst.

Ikzelf trok de meest voorkomende fobie: agorafobie, in de volksmond pleinvrees of straatvrees. Van de ene op de andere dag durfde ik niet meer in mijn eentje over straat. Waarom? Omdat ik bang was een paniekaanval te krijgen. Liever zat ik thuis in mijn veilige omgeving. Maar zelfs dat was op een gegeven moment niet meer veilig, er zijn maanden geweest dat ik (als toen 20-jarige) niet meer alleen in huis durfde te zijn en er dus altijd een "oppas" voor me nodig was. Soms was zelfs alleen in een kamer zijn al te bedreigend.

Het heeft me jaren gekost van shoppen langs verschillende hulpverleners, maar uiteindelijk heeft gewoon een hele intensieve degelijke gedragstherapie met cognitieve training en haptonomie er me bovenop geholpen. Ik heb nu echt weer alle vrijheid die ik me kan wensen, ik reis als ik dat wil in mijn eentje de wereld over, ik ben nog heus wel eens voor iets bang, maar laat me niet meer door angsten koeieneren, de paniekaanvallen zijn voorgoed verleden tijd.

Ik ben ervan overtuigd dat het voor iedereen mogelijk is om zijn fobie te overwinnen en weer een vrij leven te krijgen. Met hard werken, met een goede systematische aanpak, en in sommige gevallen met medicatie. Maar het kán. Je hoeft je echt niet neer te leggen bij de beperkingen die je angsten je opleggen. Echt niet.

Ik ben geen hulpverlener. Ik beweer ook niet dat ik een fobie voor je kan oplossen. Maar ik denk wel dat ik een hele goede leidraad kan geven voor hoe je de eerste stappen kunt zetten. En misschien dat je dan genoeg vertrouwen krijgt om met behulp van een therapeut intensief aan de slag te gaan. Als ik met al dit geschrijf ook maar één iemand een glimpje kan geven van een fobie-vrij leven en de wil om daarvoor te vechten, dan is het me al de moeite waard.

to be continued...